Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

315 π.Χ.:
Ίδρυση της πόλης με τη συνένωση 26 μικρών πολισμάτων της περιοχής, από τον βασιλιά των Μακεδόνων Κάσσανδρο, προς τιμήν της γυναίκας του Θεσσαλονίκης, ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

168 π.Χ.:
Κατάληψη της πόλης από τους Ρωμαίους.

148 π.Χ.:
Γίνεται πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας.

130 π.Χ.:
Κατασκευάζεται η Εγνατία οδός που συνδέει την πόλη με όλο τον τότε γνωστό κόσμο.

Περίπου 50 π.Χ.:
Εγκαθίσταται στην πόλη ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων.

42 π.Χ.:
Ανακηρύσσεται σε ελεύθερη πόλη (civitas libera).

50 μ. Χ.:
Πρώτη επίσκεψη του Αποστόλου Παύλου στην πόλη. Θα επιστρέψει, για δεύτερη φορά επτά χρόνια αργότερα.

Τέλη 3ου – αρχές 4ου αι.μ.Χ.:
Γίνεται έδρα του ανατολικού τμήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Τετραρχία), με καίσαρα τον Γαλέριο Μαξιμινιανό.

33 μ.Χ.:
Εγκατάσταση στην πόλη του πρώτου αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου για να κατευθύνει τον πόλεμο εναντίον του Λικίνιου.

Τέλη 4ου αι.:
Η πόλη ορίζεται ως διοικητικό κέντρο της Μακεδονίας και κατασκευάζεται η βυζαντινή οχύρωσή της από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο.

5ος-12ος αι.:
Επιδρομές Γότθων, Πεσών, Αράβων, Τούρκων και Βουλγάρων. Η πόλη σώζεται χάρη στα ογκώδη και μεγάλα τείχη της.

1185
Κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Νορμανδούς.

1124
Μετά από 20χρονη κυριαρχία των Φράκγων, η πόλη καταλαμβάνεται από τον Θεόδωρο Δούκα Κομνηνό και ανακηρύσσεται πρωτεύουσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

1300-1430
Η «χρυσή» περίοδος της πόλης, που παρουσιάζει μεγάλη οικονομική, κοινωνική και πνευματική ανάπτυξη. Την περίοδο αυτή κτίζονται μερικά από τα σημαντικότερα μνημεία που σώζονται έως σήμερα.

1342-1349
Επικρατεί στην πόλη το Κίνημα των Ζηλωτών, ως αντίδραση στον μεσαιωνικό ηγεμονισμό και την «ελέω Θεού» βασιλεία.

1423
Παράδοση της πόλης στους Ενετούς.

1430
Κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς.

15ος αι:
Διωγμένοι από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως την ιβηρική χερσόνησο, εγκαθίστανται μεγάλοι πληθυσμοί Εβραίων, οι οποίοι θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της πόλης ως τα μέσα του 20ου αι.

16ος – 18ος αι:
Η Θεσσαλονίκη αναπτύσσεται διαρκώς, με τις εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες να ζουν αρμονικά. Από τον 18ο αι., η πόλη διαμορφώνει χαρακτηριστικά μεγάλου εμπορικού κέντρου.

Τέλη 19ου αι:
Συνδέεται σιδηροδρομικώς με την Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη. Οι υποδομές εκσυγχρονίζονται και η Θεσσαλονίκη αποκτά εικόνα κοσμοπολίτικης ευρωπαϊκής πόλης. Οι Έλληνες αποτελούν, πλέον, το πλέον πολυάριθμο τμήμα του πληθυσμού.

1890:
Πυρκαγιά αποτεφρώνει μεγάλο τμήμα της παραθαλάσσιας ζώνης της πόλης.

1912:
Στις 26 Οκτωβρίου κατά την διάρκεια του 1ου Βαλκανικού Πολέμου, ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την πόλη, που μετά από πέντε αιώνες οθωμανικής παρουσίας ενσωματώνεται ξανά στο ελληνικό κράτος.

1916:
Ως αποτέλεσμα της διαφωνίας του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο, ο Ελ. Βενιζέλος εγκαθιστά την πόλη για μερικούς μήνες την προσωρινή «Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης».

1917:
Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστρέφεται από πυρκαγιά που εκδηλώνεται στις 18 Αυγούστου και διαρκεί 32 ώρες. Αρχίζει ο ανασχεδιασμός της, σε σχέδια ειδικής διεθνούς αρχιτεκτονικής επιτροπής υπό τον Γάλλο αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Ερνέστ Εμπράρ (Ernest Hebrar).

1922-1923:
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την συμφωνία Ελλάδας και Τουρκίας για την ανταλλαγή πληθυσμών, η Θεσσαλονίκη υποδέχεται μεγάλο αριθμό Ελλήνων προσφύγων από την Μικρά Ασία. Πάντως, η εισροή προσφύγων (από την ανατολική Θράκη, τον Πόντο κ.α.) στην πόλη, είχε αρχίσει ήδη από το 1913.

1943:
Οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής εξοντώνουν το μεγαλύτερο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης, με την αποστολή του σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

1978:
Στις 20 Ιουνίου, ισχυρός σεισμός, μεγέθους 6,5 Ρίχτερ, προκαλεί ζημιές στην πόλη και τον θάνατο 49 ανθρώπων.

1997:
Η Θεσσαλονίκη γίνεται η «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης».

2014:
Η Θεσσαλονίκη αναδεικνύεται σε «Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας».

Εγγραφή στο Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας για να λαμβάνετε τις προσφορές μας!